Τακτικά με ρωτούν αν έχω μετανιώσει που αγόρασα το Model Y. Ο φίλος Κώστας μάλιστα, σχεδόν απολογητικά διερωτάται όποτε μιλάμε στο τηλέφωνο “αν το Tesla είναι καλά”. Τι φοβάσαι ρε Κώστα, ότι θα καταρρεύσει; Αν είχε πάρει φωτιά, θα το είχες ακούσει στις ειδήσεις. Σίγουρα θα έκανε ντόρο, αφού κανένα ηλεκτρικό δεν έχει καεί αυτοβούλως στην ελληνική επικράτεια. Όλα ήταν από εμπρησμό. Αν είχε πέσει η μπαταρία στο 40%, θα μου την είχαν αλλάξει μες στην εγγύηση. Μην αφήνεις την παραπληροφόρηση να πιπιλίζει το μυαλό σου, ρε Κωστή.
Η απάντηση λοιπόν είναι ένα βροντερό εμφατικό ΟΧΙ. Ξέρεις, Μεταξάς mode on. Δεν το έχω μετανιώσει ούτε λεπτό. Το ερώτημα που έχει ίσως μεγαλύτερη σημασία είναι αν οδηγώντας τα πάντα από τα καινούρια, πέρασε κάτι από τα χέρια μου που να το προτιμώ από το Υ. Η απάντηση είναι καταφατική, αφορά μια νέα άφιξη και δεν μπορώ να πω ότι δεν τη ζηλεύω κάργα: πρόκειται για το νέο Y.
Ήταν αναμενόμενο σε έναν βαθμό. Από τη στιγμή που ο Musk έχει δείξει ότι τα facelift του είναι ουσίας κι όχι μπιχλιμπίδια για τους ιθαγενείς, το περίμενα ότι κάθε αδυναμία της πρώτης γενιάς θα είχε διορθωθεί. Η απόσβεση στις λακούβες μαλάκωσε, η ηχομόνωση βελτιώθηκε, η αυτονομία αυξήθηκε. Το μοναδικό που θεωρώ πισωγύρισμα είναι το θέμα της εμφάνισης, αλλά αυτό άπτεται υποκειμενικών κριτηρίων οπότε ας το αφήσουμε στην άκρη.
Aς επικεντρωθούμε στα στατιστικά στοιχεία. Διανύθηκαν χοντρικά 15.500 χλμ, όχι και λίγα, αν συνυπολογιστεί ότι κάνω πολλά με τα δημοσιογραφικά αυτοκίνητα. Όπως αυτό, που κάλυψε 1.200+ σε τρεις ημέρες. Η μέση κατανάλωση είναι στις 16,1 kWh τα 100, για το σύνολο των χιλιομέτρων που βρίσκεται στην κατοχή μου. Αν υπολογίσουμε ότι η συντριπτική πλειοψηφία των φορτίσεων γίνεται από τη βραδινή σούκο και η τελική τιμή που πληρώνω είναι στα 20 λεπτά την κιλοβατώρα, μιλάμε για κάτι του στιλ 4 ευρώ τα 100. Δε λέω 3.2, βάζω κάτι παραπάνω γιατί σίγουρα υπάρχει ένα μικρό ποσοστό απωλειών στο καλώδιο κατά τη φόρτιση, αλλά και γιατί υφίσταται σεβαστή κατανάλωση ενέργειας εν στάσει. Είτε μέσω των καμερών του Sentry mode (σχεδόν όλα τα πρωινά), είτε από τα πιτσιρίκια που λιώνουν το YouTube ή το NetFlix. Ναι, αλλά έχεις κάνει και ταχυφορτίσεις, γιατί δεν τις υπολογίζεις; Είναι σίγουρα πολύ λιγότερες από τις kWh που έβαλα δωρεάν στον Σείριο.
Κάθε φορά που επιστρέφω κάποιο δημοσιογραφικό και μπαίνω πάλι στο Υ, νιώθω ένα αίσθημα ανακούφισης. Πώς επιστρέφεις στο σπίτι σου μετά από μακρά απουσία και τα πάντα βρίσκονται εκεί που πρέπει; Λειτουργούν όπως οφείλουν, όχι στο περίπου. Και πράγματι, είναι τόσο σωστά προγραμματισμένο, τα πάντα έχουν προβλεφτεί με τέτοια μέριμνα, που σου λύνει τα χέρια. Με την καλύτερη εφαρμογή της αγοράς και το πιο εύκολο infotainment εκεί έξω, είναι να απορείς γιατί κανείς άλλος δεν μπορεί να παρουσιάσει κάτι τόσο πλήρες. Ρε άτιμοι, αφού σας το δίνει έτοιμο, στο πιάτο; Πόσο δύσκολο είναι να το αντιγράψετε;
Μα καλά, σε όλα υπερέχει όλων των υπόλοιπων καινούριων; Όχι, υπάρχουν δύο στοιχεία που έχω ζηλέψει από τα νέα μοντέλα. Το ένα η απόσβεση της ανάρτησης μέσα στην πόλη. Ειδικά αν έχω βγει από κάποιο κινέζικο, η διαφορά είναι έντονη, τουλάχιστον στην πρώτη βόλτα. Το Υ είναι σφιχτό, αλλά όσο μου κακοφαίνεται στην πρώτη λακούβα, τόσο το απολαμβάνω όταν στρίβω. Με 2 στροφές από άκρη σε άκρη, το τιμόνι ακούει ακόμα και στην παραμικρή κίνηση. Και με σκληρή ρύθμιση της ανάρτησης, είναι απόλαυση όπως αλλάζει κατεύθυνση ή δε χαζεύει όταν στρίβεις. Και βέβαια, με τόση ροπή στους πίσω τροχούς, ενίοτε υπερστρέφει με το γκάζι και το γουστάρω κάργα.
Το δεύτερο που έχω ζηλέψει είναι η ξενοιασιά στο ταξίδι. Τα έχω ξαναγράψει για το range anxiety, όποιος λέει ότι δεν υπάρχει στην Ελλάδα, απλώς ωραιοποιεί καταστάσεις. Υπάρχει και θα περάσουν χρόνια ακόμα για να μηδενιστεί. Προσώρας το αντιμαχόμαστε, το μειώνουμε, γίνονται πολύ σημαντικά βήματα, αλλά μέχρις εκεί. Σε καμία περίπτωση δε φτάνει την αταραξία των υγρών καυσίμων. Όποτε κάνω μεγάλες αποστάσεις με ένα 60άρι ντεπόζιτο ή με τη σιγουριά ότι να μωρέ, θα σταματήσω όπου βρω για τρία λεπτά να γεμίσω και ξαναφεύγουμε, να με συμπαθούν οι “λεχτρικοί”, αλλά πρόκειται για αγχολυτικό συναίσθημα. Όταν καταφτάσουν οι φορτιστές των BYD και Geely με την ισχύ των 1.500 kW (και εφόσον πλημμυρίσουν το σύμπαν), τότε ναι, θα μπορείς να ξεκινήσεις άγρια χαράματα ξεφόρτιστος για να πας όπου σου κάνει κέφι. Και να ξέρεις ότι θα χρειαστεί απλώς μια στάση των 5′ για να βάλεις όση ενέργεια σου χρειάζεται για να φτάσεις στον προορισμό σου. Να έχεις δηλαδή μια θερμική προσέγγιση επί του ζητήματος.
Σε τι φάση είναι το αυτοκίνητο που αγοράστηκε με 60.000 χλμ και έχει τώρα 75.000; Έχει δύο σημεία που ξεσηκώνουν τριγμό, το ένα σχετίζεται με το εσωτερικό κάλυμμα που βάζω τα καλοκαίρια στην οροφή για να μην τσουρουφλάει την καράφλα. Κουμπώνει τον Μάιο και βγαίνει τον Νοέμβριο. Η τοποθέτησή του κάτι έχει ενοχλήσει εκεί ψηλά και τώρα τρίζει. Πρέπει να πάω στην Tesla να τα κοιτάξουν, πριν λήξει η εγγύηση στις 80.000 χλμ. Τους έχω επισκεφτεί ήδη μία φορά για έναν θόρυβο στα ημιαξόνια που ήθελε απλώς γρασάρισμα και ένα σφίξιμο το κάθισμα του οδηγού. Η εμπειρία ήταν φανταστική. Τεχνικός να σου αφιερώνει χρόνο και να καταγράφει αναλυτικά σε υπολογιστή ό,τι επισήμανες. Σε ένα πεντακάθαρο προσεγμένο χώρο υποδοχής, που θύμιζε βιβλιοθήκη καλού πανεπιστημίου. Όσο περίμεναν, όλοι οι κάτοχοι είχαν ανοίξει τα laptop τους και εργάζονταν, δεν ακουγόταν το παραμικρό. Μη φέρνεις στο νου σου εικόνες από μαστόρι μεες στα γράσα που σου μιλάει στο όρθιο και πίσω ακούγονται φασαρίες πολλών ντεσιμπέλ. Υπήρξε συνεχής ενημέρωση για την πορεία των εργασιών και το αυτοκίνητο παραδόθηκε με τα προβλήματα πλήρως διορθωμένα. Ελπίζω να έρθουν σύντομα στη Βάρη γιατί βαριέμαι να τρέχω στου Ρέντη. Ναι, επίκειται μεταφορά του συνεργείου στα μέρη μου, για αυτό και το τρενάρω όσο μπορώ. Αρκεί βέβαια να μην περάσουν τα 80.000 χλμ, γιατί μετά θα έχει χρέωση.
Κάτι άλλο; Κάποια δυσλειτουργία; Κόστος συντήρησης; Τίποτα, θα στενοχωρήσω τους EV haters που έχουν ετοιμάσει ποπ-κορν και διαβάζουν το άρθρο. Τα Tesla δεν κάνουν σέρβις με την αυστηρή έννοια του όρου. Δεν υπάρχει περιοδική συντήρηση, ούτε βιβλίο σέρβις που πρέπει να σφραγίζεται για να ισχύει η εγγύηση. Καθαριστήρες και λάστιχα είναι σε καλή κατάσταση, τα φίλτρα του κλιματισμού θα αλλαχθούν όταν πάω για τα τριξίματα. Έτσι κι αλλιώς, κινούμαι κυρίως σε περιαστικό περιβάλλον, σπάνια σε μποτιλιάρισμα, οπότε φαντάζομαι ότι θα είναι σε ανεκτή κατάσταση.
Το highlight της χρονιάς; Κάθε μετακίνηση γίνεται εύκολη και απολαυστική. Ναι, υπάρχουν κάποια σημεία που μου τη σπάνε (θα περιμένεις ξεχωριστό άρθρο επ’ αυτών), αλλά το 98% της εντύπωσης είναι υπερθετικά φανταχτερή. Μόνο όποιος ζήσει επί μακρόν με ένα Tesla μπορεί να καταλάβει πόσο βελτιώνει την αυτοκινητική σου καθημερινότητα και πόσο καλά αποδίδει σε μικρές λεπτομέρειες που δεν μπορείς να πιάσεις σε ένα απλό test drive. Ένα μικρό παράδειγμα: ο γεωεντοπισμός λύνει τα χέρια. Πάπαλα τα τηλέφωνα “πού είσαι; Τι ώρα έρχεσαι” και τα συναφή. Μπορώ από την εφαρμογή να δω πού ακριβώς είναι η σύζυγος, πού πηγαίνει, με πόση μπαταρία θα φτάσει, σε πόση ώρα (αρκεί να έχει ενεργοποιήσει την Πλοήγηση) κι ένα σωρό άλλες πληροφορίες. Ναι, αν ήμουν μπερμπάντης, θα είχα πρόβλημα.
Αν θες κάτι πιο χειροπιαστό από highlight, να σου αναφέρω την ευκολία της βραδινής φόρτισης. Περνώ περίπου δύο μήνες τον χρόνο σε νησί, όπου το μοναδικό πρατήριο υγραερίου είναι στη μία ώρα οδήγησης πάνω σε βουνά, κορδέλα, από κάτω γκρεμοί. Το προηγούμενο οικογενειακό μας ήταν μετατροπή σε LPG. Φούλαρα μεν στην ηπειρωτική Ελλάδα και μετά από καμιά εβδομάδα, είχε εξανεμιστεί. Κατέληγα να καταναλώνω πανάκριβη 95άρα στις έντονες ανηφοροκατηφόρες του νησιού και να αυξάνω το κόστος κίνησης. Τώρα, κάθε πρωί το αυτοκίνητο είναι φορτισμένο, με ελάχιστο κόστος. Είναι δε απόλαυση να οδηγείς σε τέτοιες συνθήκες με το one-pedal, είτε πρόκειται για κατηφόρες γκρέμια, είτε για ανάβαση σε ζόρικες φουρκέτες.
Θυμίζω ότι αγόρασα μεταχειρισμένη την εισαγωγική έκδοση με τη μικρή μπαταρία και την πίσω κίνηση. Το έχω μετανιώσει; Δεν τίθεται ζήτημα, τα χρήματα έφταναν για αυτή κι όχι την τετρακίνητη Long Range. Αν θα προτιμούσα να έχω καμιά 8οαριά παραπάνω χιλιόμετρα στο ταξίδι; Προφανώς. Αν θα προτιμούσα να κάνω 5.0″ αντί για 6.9″ το 0-100; Μα θέλει κι ερώτημα; Το θέμα είναι ότι δεν είναι τόσο σημαντικά στην καθημερινότητα, γιατί αφενός η αυτονομία είναι ικανοποιητική για τις ταξιδιωτικές μου συνήθειες. Αφετέρου γιατί το γκάζι είναι υπεραρκετό για την πραγματική ζωή.
Κάνα χουνέρι έχεις να μας πεις; Μην πάει τσάμπα το ποπ-κορν; Ναι, σου έχω ένα, μη μείνεις παραπονεμένος. Ουσιαστικά η μοναδική φορά που αγχώθηκα. Ήταν επιστροφή της 28ης. Έχω φύγει από τον νομό Καρδίτσας, το ταξίδι πάει μπόμπα, είμαι μόνιμα με 130 στο κοντέρ και προσπερνώ τους εννιά στους δέκα χρήστες του δρόμου. Γατάκια, φάτε τα ηλεκτρόνιά μου. Εκεί που τα βαρυφορτωμένα Vectra 25ετίας αγκομαχούν στις ανηφόρες του Ε65, το Autopilot έχει καρφώσει τα 130 και δε μασάει μία.
Ε, ας κάψει, τι μας νοιάζει; Με μια προγραμματισμένη στάση επτά λεπτών στην Αταλάντη (λέει η εφαρμογή), ούτε κατούρημα δεν προλαβαίνεις να κάνεις. Θα βρω όμως άδειο φορτιστή Tesla ή θα χρειαστεί να περιμένω; Είναι η πρώτη φορά που ταξιδεύω σε μεγάλη επιστροφή κι έχω λίγη αγωνία. Α, για δες, είναι άδειοι κι οι τέσσερις, τι τύχη! Εμ βέβαια, αφού είναι όλοι εκτός λειτουργίας!!! Ωραία μέρα βρήκαν να χαλάσουν! Τι κάνουμε τώρα; Με φτάνει να επιστρέψω; Ο υπολογιστής λέει ότι θα φτάσω στον προορισμό μου με -2%, ήτοι ότι θέλω ακόμα 2% για να φτάσω στη Βουλιαγμένη.