
GAC AION V – στην τιμή που έχει, το λες και ευκαιριάρα
Οδήγησα το Aion V και ομολογώ ότι μπήκα μέσα με μια σχετική περιέργεια. Από τη μία, είναι ένα ακόμα ηλεκτρικό SUV από Κίνα — άρα λες «οκ, πόσο διαφορετικό μπορεί να είναι;». Από την άλλη, επειδή πλέον οι Κινέζοι δεν παίζουν, έχουν μπει πολύ σοβαρά στο παιχνίδι και σε αρκετά σημεία δείχνουν να έχουν προσπεράσει τους Ευρωπαίους με φόρα.
Το είχα για 2.5 ημέρες οπότε το οδήγησα αρκετά αλλά δεν μπορώ να πω ότι έχω πλήρη εικόνα για κατανάλωση, πραγματική αυτονομία, φόρτιση κλπ. Για αυτά θέλει συμβίωση. Αλλά σαν πρώτη οδηγική εντύπωση, η εικόνα είναι αρκετά ξεκάθαρη.
Ας πάμε στον ελέφαντα στο δωμάτιο, να φύγει από τη μέση: αυτό είναι η εμφάνιση! Όμορφο δεν το λες, άσχημο ίσως, περίεργο και μεγάλο σίγουρα. Εμένα μού αρέσει μπροστά, είναι ΟΚ στο πλάι αλλά πίσω είναι κάπως περίεργο. Δεν το λέω άσχημο – όπως το Panda, αλλά ούτε όμορφο. Αυτό όμως είναι κάτι το υποκειμενικό – π.χ. στη γυναίκα μου άρεσε πολύ γιατι είναι τετραγωνισμένο και επιβλητικό. Πάντως σίγουρα εχει όγκο, έχει παρουσία, έχει αυτή την λίγο lounge / family SUV προσέγγιση, χωρίς να προσπαθεί να το παίξει σπορ, επιθετικό ή «είμαι ηλεκτρικό, άρα κοιτάξτε με».
Στο εσωτερικό τα πράγματα είναι αρκετά διαφορετικά και αρχίζει να σε κερδίζει. Η ποιότητα είναι πολύ καλή. Και όταν λέω πολύ καλή, εννοώ ότι δεν μπαίνεις μέσα και λες «εντάξει, καλή προσπάθεια για κινέζικο». Μπαίνεις και λες απλά «είναι καλό». Τέλος. Υλικά, συναρμογή, καθίσματα, οθόνες, γενική αίσθηση, όλα δείχνουν προσεγμένα. Τίποτα δεν τρίζει, δεν είναι χαλαρά βιδωμένο ή να σου δίνει την αίσθηση ότι θα σπάσει σύντομα.
Ο εξοπλισμός τώρα τι να λέμε, είναι υπερ-πλούσιος. Έχει γενικά σχεδόν τα πάντα, πράγματα που σε άλλες εταιρείες θα τα πλήρωνες έξτρα (και αν υπάρχουν), και μπορεί να κόστιζαν κι ένα νεφρό. Εδώ η λογική είναι πιο απλή: πάρε εξοπλισμό, πάρε οθόνες, πάρε άνεση, πάρε τεχνολογία. Θες ηλεκτρικά ρυθμιζόμενα καθίσματα με μνήμες, θερμαινόμενα και αεριζόμενα? Πάρτα. Θες γυάλινη οροφή με σκιάδιο γιατί είναι και Ελλάδα και τσουρουφλάει το καλοκαίρι; Πάρτο. Θες οθόνες, άπειρα ηχεία, κρυφούς φωτισμούς με 317 χρώματα, κλπ. κλπ. εεε πάρτα και αυτά! Θες και κάμερες, 360ο, 497ο και δεν ξέρω και ‘γώ πόσες άλλες απεικονίσεις, μπιπ-μπιπ γυρω γύρω; Έχουμε κι από αυτά! Γενικώς έχει τα πάντα. Τόσο που για εμένα η Luxury έκδοση είναι περιττή, αφού προσθέτει τέσσερα επιπλέον στοιχεία εξοπλισμου, όχι και το τόσο σημαντικά κατά την άποψή μου: δερμάτινα καθίσματα (αντί για συνθετικό δέρμα), ψυγειάκι στην κονσόλα (αντί για αποθηκευτικό χώρο), μασάζ στα καθίσματα εμπρός και πτυσσόμενο τραπεζάκι στην πλάτη του καθίσματος συνοδηγού. Ωραία γκατζετάκια, αλλά δε θα πλήρωνα 3.000 € επιπλέον για να τα έχω.
Βέβαια, μέσα σε όλο αυτόν τον εξοπλισμό, υπάρχει και η πρώτη μεγάλη κινεζική τρέλα: δεν έχει ντουλαπάκι συνοδηγού. Ναι, καλά διαβάσατε. Έχει οθόνες, κάμερες, ηλεκτρονικά, συστήματα, αισθητήρες, αλλά όχι ένα απλό ντουλαπάκι μπροστά από τον συνοδηγό. Δηλαδή κάπου εκεί λες, παιδιά μπράβο για την τεχνολογία, αλλά πού θα βάλω τα χαρτιά, τα γυαλιά, το manual, τα μαντηλάκια, τα ψιλά, τα πάντα όλα; Το δεύτερο αψυχολόγητο εργονομικό ατόπημα; Δεν έχει ενδειξη φόρτισης!! Ναι καλά διαβάσατε, σε καμία από τις δύο οθόνες δεν φαίνεται το ποσοστό της μπαταρίας, παρά μόνο η αυτονομία σε χιλιόμετρα. Βέβαια για να είμαι δίκαιως, υπάρχει η πληροφορία, αλλά πρέπει να μπεις στο μενού της φόρτισης και εκεί μαζί με όλες τις άλλες ρυθμίσεις (μπορείς να ρυθμίσεις και μέγιστο % φόρτισης – το ΕΧ30 δεν το έχει αυτό), σου λέει και το % της μπαταρίας. Άρα μπορείς να το δεις, αλλά όχι άμεσα, όχι απλά. Λένε ότι το έκαναν για να μην αγχώνεται ο οδηγός, να είναι πιο εύκολη η μετάβαση στο ηλεκτρικό, αφού τελικά δε σε νοιάζει πόση μπαταρία έχεις, αλλά πόση αυτονομία. Το ακούω, αλλά δε συμφωνώ!
Από χώρους είναι εξαιρετικό. Μπροστά κάθεσαι άνετα, πίσω γίνεται πάρτι. Ο χώρος για τα πόδια είναι πραγματικά πολύ μεγάλος και γενικά η καμπίνα δίνει αίσθηση αυτοκινήτου μεγαλύτερης κατηγορίας. Το επίπεδο πάτωμα βοηθάει πολύ, οπότε και ο μεσαίος πίσω δε νιώθει ότι τιμωρείται επειδή άργησε να διαλέξει θέση. Για οικογένεια, παιδιά, καρεκλάκια, τσάντες, βόλτες, ταξίδια, το Aion V δείχνει να έχει φτιαχτεί ακριβώς για αυτό. Είναι από τα αυτοκίνητα που κάθεσαι πίσω και λες «εδώ μπορώ να ταξιδέψω άνετα». Κι αυτό δεν είναι καθόλου μικρό πράγμα.
Ο χώρος αποσκευών όμως δεν είναι αντίστοιχα εντυπωσιακός. Δεν είναι μικρός με την έννοια ότι δεν χωράει τίποτα, αλλά με βάση το μέγεθος του αυτοκινήτου και τους τεράστιους χώρους στην καμπίνα, περιμένεις κάτι παραπάνω. Εκεί φαίνεται ότι η προτεραιότητα δόθηκε ξεκάθαρα στους επιβάτες και όχι στις βαλίτσες. Προσωπικά το προτιμώ έτσι, αλλά καλό είναι να το ξέρει κάποιος.

Πάμε στα του δρόμου
Εδώ το Aion V με εξέπληξε ευχάριστα. Η ανάρτηση είναι αποκάλυψη και ίσως το μεγαλύτερο αυτού του αυτοκινήτου! Με δεδομένο τον ημιάκαμπτο πίσω και τα ελαστικά 225/45 (σε ζάντες 19αρες όμως!), περίμενα ξερές αντιδράσεις και μέτρια άνεση. Εεε, έκανα λάθος, το ΑΙΟΝ μού έβαλε τα γυαλιά! Άνετη, μαλακή όσο πρέπει, με πολύ καλή απόσβεση και χωρίς να κοπανάει – «αφράτη» όπως λεει και ο φίλος μου ο Σαμπάς. Σε κακό δρόμο, λακκούβες, σαμαράκια και κλασική ελληνική άσφαλτο, περνάει πολύ πολιτισμένα, με ένα υπόκωφο «γδουπ», που δηλώνει καλή ηχομόνωση και αμάξι πιο premium κατασκευαστή. Δε σου δίνει αυτή την αίσθηση ότι κάθε ανωμαλία περνάει στη μέση σου και σε κάνει να μετανιώνεις για τις ζάντες, τα SUV και γενικά τις επιλογές ζωής σου. Πραγματικά εντυπωσιάστηκα, δεν το περίμενα.
Η ποιότητα κύλισης είναι από τα δυνατά του σημεία. Το αυτοκίνητο πατάει ωραία, κινείται ομαλά και γενικά δίνει την αίσθηση πολύ πιο ώριμου προϊόντος από όσο ίσως περιμένεις. Δεν έχει τριγμούς, δεν έχει περίεργους θορύβους, δεν έχει αυτή την «προσπαθώ αλλά δεν τα καταφέρνω» αίσθηση που είχαν παλαιότερα κάποια κινέζικα αυτοκίνητα που πάτησαν στην ελληνική άσφαλτο. Θα πω πχ. ότι είναι πολύ καλύτερο από το Kia EV3 που είχα οδηγήσει.
Προφανώς δεν είναι σπορ και καλά κάνει. Δεν νομίζω ότι κάποιος θα πάρει Aion V για να κυνηγά apex στον Διόνυσο. Είναι ξεκάθαρα ρυθμισμένο για άνεση και ησυχία, και σε αυτό τα καταφέρνει πάρα πολύ καλά. Το αμάξωμα ελέγχεται σωστά, χωρίς να πλέει ενοχλητικά, αλλά η βασική αίσθηση είναι ότι αυτό το αυτοκίνητο θέλει να σε πάει ήρεμα, άνετα και χωρίς δράματα. Ταξιδεύεις με 120 χλμ/ώρα, αθόρυβα, άνετα και νοιώθεις ότι μπορείς να το κάνεις για πολλές ώρες – περισσότερες από όσες θα σε αφήσει η μπαταρια. Η οποία είναι χορταστική στις 75 KWh, και δίνει μια θεωρητικά αυτονομία 510 χιλιόμετρα στον μικτό κύκλο και πάνω από 700 στην πόλη. Πρακτικά, μπορώ να πω ότι με τις καταναλώσεις που είδα, είναι εφικτά νούμερα, όπως και τα 400 χιλιόμετρα στο ταξίδι.
Η ησυχία επίσης είναι εξαιρετική. Σε χαμηλές και μεσαίες ταχύτητες κινείται σχεδόν αθόρυβα, όπως πρέπει να κάνει ένα καλό ηλεκτρικό. Και επειδή δεν ακούς μοτέρ, κιβώτια, δονήσεις και λοιπά, η ποιότητα της ηχομόνωσης παίζει τεράστιο ρόλο. Εδώ το Aion V τα πάει πολύ καλά. Είναι ήσυχο, ξεκούραστο και γενικά σε βάζει σε mood «πάμε χαλαρά».
Η ομαλότητα λειτουργίας είναι επίσης πολύ καλή. Το γκάζι έχει σωστή απόκριση, δεν είναι νευρικό, δεν είναι απότομο, δεν είναι ψεύτικα επιθετικό για να πεις «ουάου τι γρήγορο ηλεκτρικό». Έχει δύναμη όταν τη ζητήσεις, αλλά την δίνει με τρόπο που ταιριάζει στον χαρακτήρα του αυτοκινήτου.
Οι επιδόσεις είναι σβέλτες. Δεν είναι αυτοκίνητο που θα σε κολλήσει στο κάθισμα και θα αρχίσεις να γελάς μόνος σου σαν 15χρονος σε Tesla, αλλά δεν είναι και αργό. Για καθημερινή χρήση, προσπεράσεις, εθνική, ανηφόρες, φορτωμένο αυτοκίνητο κλπ, έχει απολύτως επαρκή δύναμη. Και επειδή είναι ηλεκτρικό, η άμεση απόκριση κάνει τα πάντα να φαίνονται ακόμα πιο εύκολα.
Γενικά είναι πολύ ευκολοδήγητο. Παρά το μέγεθός του, δεν σε αγχώνει. Κάθεσαι ψηλά, έχεις καλή ορατότητα, οι κάμερες βοηθούν, το τιμόνι είναι ελαφρύ και γενικά μέσα σε λίγα λεπτά το έχεις συνηθίσει. Δεν είναι από αυτά τα αυτοκίνητα που θες manual για να καταλάβεις πώς μπαίνει μπροστά ή πώς αλλάζεις drive mode. Τουλάχιστον στα βασικά του, είναι εύκολο.
Και εδώ έρχεται η σύγκριση που μου ήρθε αμέσως στο μυαλό με το EX30. Το Volvo είναι σαφώς πιο fun, πιο άμεσο, πιο νεανικό, πιο «πάμε να παίξουμε». Το Aion V είναι το ακριβώς αντίθετο. Είναι πιο οικογενειακό, πιο άνετο, πιο ήσυχο, πιο πρακτικό για επιβάτες και σαφώς πιο χαλαρό. Δεν σε προκαλεί να το πιέσεις. Σε προκαλεί να βάλεις μουσική, να κάτσεις αναπαυτικά και να φτάσεις ξεκούραστος. Ό,τι πρέπει δηλαδή για ένα οικογενειακό ταξίδι ή για αυτοκίνητο της συζύγου!
Τώρα, υπάρχουν και πράγματα που με εκνεύρισαν
Πρώτο και βασικό: δεν έχει πραγματικό one-pedal driving. Για εμένα αυτό είναι μείον σε ηλεκτρικό. Από τη στιγμή που έχεις ηλεκτρικό, ειδικά μέσα στην πόλη, το one-pedal είναι από τα must-have! Στο Aion V έχεις ανάκτηση που ρυθμίζεται σε δύο βαθμίδες και με το πρόγραμμα energy save ενεργοποιείται και μια τρίτη βαθμίδα ακόμα πιο ισχυρή, αλλά δεν έχεις την πλήρη εμπειρία να οδηγείς ουσιαστικά μόνο με το γκάζι μέχρι την ακινητοποίηση. Κρίμα, γιατί θα ταίριαζε πολύ στον ήρεμο χαρακτήρα του.
Δεύτερο: τα συστήματα ασφαλείας. Πολλά, ενεργά, ευαίσθητα και σε αρκετές περιπτώσεις ενοχλητικά. Προειδοποιήσεις, ήχοι, παρεμβάσεις, παρακολούθηση οδηγού, ειδοποιήσεις ταχύτητας, λωρίδες, τα πάντα όλα. Καταλαβαίνω γιατί υπάρχουν, λόγω κανονισμών, αξιολογήσεων, Euro NCAP κλπ. Αλλά κάποιες φορές γίνονται ενοχλητικά. Αυτό δεν αφορά μόνο το ΑΙΟΝ, αλλά όλα τα νέα αυτοκίνητα. Οπότε το βασικό είναι πόσο εύκολα τα απενεργοποιείς, ειδικά την προειδοποίηση για το όριο ταχύτητας.
Ανακεφαλαιώνοντας:
Τι μου άρεσε
- Η ανάρτηση. Πολύ άνετη, με εξαιρετική απόσβεση
- Η ποιότητα κύλισης.
- Η ησυχία στην καμπίνα.
- Η συνολική αίσθηση ποιότητας.
- Ο πλούσιος εξοπλισμός.
- Οι χώροι για τους επιβάτες, ειδικά πίσω.
- Η ομαλότητα λειτουργίας.
- Οι σβέλτες επιδόσεις.
- Το πόσο εύκολο και ξεκούραστο είναι στην οδήγηση.
- Ότι δεν προσπαθεί να το παίξει σπορ χωρίς λόγο.

Τι δε μου άρεσε
- Δεν έχει ντουλαπάκι συνοδηγού. Ανεξήγητο.
- Δεν έχει πραγματικό one-pedal driving.
- Δεν δείχνει μόνιμα το ποσοστό της μπαταρίας.
- Τα συστήματα ασφαλείας είναι ενοχλητικά
- Ο χώρος αποσκευών δεν είναι τόσο μεγάλος όσο περιμένεις από το μέγεθός του
Σα συμπέρασμα, το Aion V μού άφησε πολύ θετική εικόνα. Είναι άνετο, ποιοτικό, ήσυχο, ευρύχωρο και πολύ εύκολο στην οδήγηση. Δεν είναι αυτοκίνητο που θα σε ενθουσιάσει επειδή στρίβει σαν hot hatch ή επειδή επιταχύνει σαν πύραυλος. Σε κερδίζει αλλιώς: με την καθημερινή του ευκολία, την άνεση και την αίσθηση ότι είναι ένα σοβαρό, ώριμο και ολοκληρωμένο οικογενειακό ηλεκτρικό SUV. Ένα αυτοκίνητο που μπορείς να ζήσεις μαζί του καθημερινά, να πας ταξίδι χωρίς ιδιαίτερο συμβιβασμό (έχει γρήγορη φόρτιση) και να απολαμβάνεις και όλο τον εξοπλισμό και τις ανέσεις.
Για αυτές τις 2.5 μέρες που το είχα, δεν είπα: «καλό για κινέζικο» αλλά «καλό αυτοκίνητο» και σε συνδυασμό με την τιμή του είπα, «άριστο αυτοκίνητο». Και αυτό από μόνο του λέει πολλά για το πού έχει φτάσει πλέον η αγορά. Και το συγκεκριμένο έχει και την υποστήριξη της ίδιας εισαγωγικής με την Τογιότα και οκτώ χρόνια εγγύηση με 160.000 χλμ (200.000 χλμ για την μπαταρία).
Άρεσε και στη σύζυγο πάρα πολύ, ενθουσιάστηκε. Πρώτη φορά που με ρώτησε για αυτοκίνητο και μάλιστα δύο ημέρες αφού το επιστρέψαμε. Συνήθως δεν ασχολείται, εεε με δαύτο ήταν αλλιώς – με ρώταγε σε τι χρώματα βγαίνει, πως φορτίζει, πόση ώρα, κλπ.
Και πάμε στην καυτή ερώτηση: Καλά όλα όσα έγραψα, αλλά με το χέρι στην καρδιά θα το αγόραζα? ΝΑΙ και το έκανα – τόσο πολύ μου άρεσε για τα χρήματα που ζητάει.